سكوت مقدس

خموش باش و شكايت ز ظلم دور مكن

...

مهران سلام

حیفم آمد به خاطر سومین قسمت سی دی اول " قهوه تلخ " تشکر نکم. صحنه آرایی، میزانسن، تصویر و همه و همه چنان شیک و اتو کشیده بودند که جای حرف باقی نمی گذاشت. فلسفه این که چرا نباید این کار توی رسانه ملی پخش شود در مجال این وبلاگ نیست. نه اینکه جا نباشه. قول دادم اینجا حرف سیاسی نزنم. حداقل این تحریم ( غیر سیاسی ) توانسته جرقه یک ایده خلاقانه باشه که حاصلش " بسته های شیک " داخل سوپر مارکت ها است. حتی اگر رابط  " دختر خاله " و " پسر عمه " به هم بخورد. 

سومین قسمت مجموعه اول به من ثابت کرد در دورانی که " اخراجیها " و " افراطی ها " به عنوان نماینده سینمای کمدی سر در سینماهای کشور رو تصرف می کنند ، کارگردانی کار بلد طنز فاخری را خلق می کند تا امیدی در دلها پا گیرد که هنوز هم خنده بهایی دارد و قیمتی است. لحظه ای حس کردم کار تاریخی جدی می بینم و این یعنی هنر. معنای واقعی هنر.

این که کارت را بلدی و این کاره ای جای شک نداره. افسوس آنجا خورده می شود که الان هر که کارش را بلد است یا نباید کار کند، یا اگر کار کرد، باید انتظار نتیجه نداشته باشد یا .... بگذاریم. 

نمونه اش همین امروز که خواندم و شنیدم گفته اند اصغر فیلم نسازد. شنیدم علتش یا یکی از علت هایش این بوده که در جشن خانه سینما یادی از بهرام و جعفر کرد ه تا حضار  لحظه ای را در هوای  مسافران، سگ کشی و وقتی همه خوابیم و ....     یا دایره و آفساید نفس بکشند و آخرش حسرت همان فریاد هایی است که تونل فیلم درباره الی  را غرق در خود می کند.

 

آنچه درباره قهوه تلخ گفتم نظر شخصی خودم و بر مبنای سه قسمت اول است. شاید نظرم عوض شود و ... که البته مم نیست. چه خوب است که حقیقت بر پایه نظرات فردی   شکل نمی گیرد و به تنهایی عرضه خودنمایی دارد.

 

این سکوت ها که هر روز بیشتر می شود چه نتیجه ای به دنبال خواهد داشت؟ این سکوت ها سکوت هنرمندانی است که روح لطیف شان تاب بیکاری را ندارد...

 

+ فرشاد موتمنی ; ۸:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٧/٥
    پيام هاي ديگران ()