سكوت مقدس

خموش باش و شكايت ز ظلم دور مكن

تنها

می دانم

خوب می دانم

تنها امیدت در زندگی رسیدن زمستان است تا یقه اسکی را با شلوار پاچه ای ست کنی
شال گردن را با کلاه.
و هر غروب از کنار گاری پر از انار بگذری . توقفی کنی و بیاندیشی چرا انارها بنفش تیره نیستند.
و دستانت که یخ زد باز به یاد آوری که تنها بخار دهانت هست که آنها را گرم می کند.
 

 

تنها

+ فرشاد موتمنی ; ٧:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٧/٢٤
    پيام هاي ديگران ()